کمتر ایرانی را می توان یافت که از حس غرور امپراتوری آغشته نباشد! تقریبا تمام ایرانیان در درون خود حسی از غرور و افتخار احساس می کنند که تعلق دارد به دورانی که بر جهان حکمفرمایی می کردند و امپراتوران بلامنازع جهان بودند؛ و در عین حال حسی از امید و آرزو به این که این قدرت از دست رفته را چگونه می توان احیا نمود؟ امروزه برای تحقق این آرزوی دیرینه چه می توان کرد؟ آیا همچون داریوش لشگری گران و عظیم نیاز است و جنگهایی مهیب؟

در دنیای معاصر سیستم نظام بین الملل تغییر یافته و کشورها به سوی شکل دهی سازمانهای منطقه ای تمایل یافته اند. شاید بتوان گفت سازمانهای همکاری منطقه ای که با محوریت یک قدرت بزرگ و مرکزی شکل گرفته اند جایگزینهای امروزین برای مدل امپراتوری های سابق هستند.